هیچوقت  مغرور  نشو .... برګها  وقتی  می ریزند

 که  فکر  می کنند ،  طلا  شدند  !

 یادش   بخیر   بروجرد   ،   چه   زندګی   قشنګ   بود

 میان    صد تا   آواز    ،    یکی    شعر    فرنګ   بود

 یادش  بخیر  چه  خوب  بود   ،   میان   مردم  نیک

 با  آن  لهجهء  شیرین   ،   کلام  عشق  هنر  بود

 یادش  بخیر  با  دوستان   ، نشستن   و  شنیدن

  ز  روزګاران   قدیم   ،  صحبت  کوه  و  دشت  بود

 یادش     بخیر    غروبها    ،    قدم  زدن    تو    بیرون

 اول   آن   خیابان   تا   آخرش   ،   پُر  ز   حُور و ملک   بود

 یادش    بخیر   تو    جمعه ها    ،   روان   بودیم   به   کوهها

 رودخانه ها   ،     روستایها    ،    دیدنشون    قشنګ    بود

 یادش  بخیر  صبحهای  زود  ،  چُغا  رفتن  چه  رسم  بود

  خوردن     توت     تازه     ،     میان    راه     هدف    بود

 یادش  بخیر  تو  کوچه  باغی ها ،  با  مسعود   خندیدن

 خرید      نان     تازه    ،      چاشنی      هر     روزا    بود

 یادش     بخیر     بروجرد    ،     یادش      بخیر      بروجرد

 قدیما    ،      ګذشته ها    ،      چه     زندګی     یکرنګ    بود

                                          احمد  معطری

 انسان  همان  می شود  که  اغلب  به  آن

 فکر  می کند .

 کاشکی    میشد   بدونی   که    زندګی   قشنګه

 میان    صد   تا    عاشق     ،    دل     یکی     یکرنګه

 کاشکی     میشد   بدم    بتو   ،    زندګیمو    سبد سبد

 برای   عرض    احترام    ،    به   پیش   تو    قدم   به  بعد

 کاشکی  میشد  می موندی ، تو  فکر  من  ،  رو  چشم  من

 همیشه   فکرت   بودمو   ،  تو  جسم   من   ،   تو   ذهن   من

 کاشکی    زمانه    بود    قشنګ  ،     رنګی   مثل   رنګین   کمان

 قرمز    و    سبز    ،   آبی  ،   بنفش     ،   رنګ   دلها  ،  رنګ  زمان

  کاشکی    دلم    طاقت    نداشت   ،   طاقت     این    سفر    نداشت

  اوَِل    صبح    ،    کله      سحر      ،      میل     سفر     اصلا     نداشت

  کاشکی     بهارم       تو     بودی        ،      لاله    و     زارم     تو     بودی

 چشمهای    من    خیس    شده     ،     اشک      چشمهایم      تو     بودی

                                                                    احمد  معطری

 زیبایی  ناپدار  و  فضیلت  جاودانه  است .

                                                 (  ګوته)

  یک  دوست  دارم ، اسمش  حمید  والاست

  مهربونو    با صفاست   ،   تاج   سر   ماهاست

  اهل   دیار   پاک  است   ،   چه   بی ریا  همیشه

  فهم   بزرګ    ایشان    ،    دشمن    کس    نمیشه

                                                  احمد معطری